Zondag 3 augustus stond op de prachtige nieuwe website de Oude Vlasroute van team tour van de Pédaleurs op het programma. Deze tocht is ooit vernoemd naar de Vlasfabriek op de Dinteloordseweg in Steenbergen, waar de route langs liep.

Waarschijnlijk vanwege de aanleg van de A4 in de buurt van Steenbergen is de route aangepast en voert hij via het Eiland Tholen naar Steenbergen en na de rust over Kruisland, Roosendaal en Wouw terug naar Bergen.

De Dinteloordseweg is helemaal verdwenen. Als de nieuwe snelweg klaar is zullen we de tocht in zijn oorspronkelijke staat herstellen. Er waren 13 deelnemers present bij café Jan Krijnen, 11 pedaleurs en 2 gastrijders: Iron en een van zijn fietsvrienden.

Al gauw bleek dat mijn trainingsritjes tijdens de vakantie voldoende waren geweest om de groep te kunnen volgen.

Na een rondje De Heen en terug, noodzakelijk omdat hier het aquaduct dat bij de nieuwe A4 hoort nog in aanbouw is, bereikten we de rustplaats, te weten hotel Aarden in Steenbergen. We waren exact halverwege omdat er ruim 42 kilometer op de tellers stonden.

Na de rustpauze togen we door het centrum van de stad richting Kruisland.

Wat opviel was dat de aflossingsbeurten aan kop van de groep toch wat langer duren dan we gewend zijn. Dat komt omdat iedereen op kop kan en wil. En waarom niet één lange beurt in plaats van twee korte.

Op de brug over de Vliet werd er door Kees Schr, Iron en zijn maat even flink aangezet, maar de groep gaf geen krimp en in gesloten gelederen ging het richting Roosendaal. Aan de andere kant van de Vliet  bij het oprijden van een viaduct langs de snelweg was het tijd voor een tweede tussensprintje. Via de vuilverbranding bereikten we de bekende Johan Huijskensbocht, hoe zou het met Johan zijn?

Ook in het tweede gedeelte was Jeroen v.d. P creatief op kop om toch maar aan de nodige kilometers te komen. In plaats van linea recta naar de Holleweg besloten we om de A58 over te steken.

Aan de overkant in de bocht van het fietspad stonden twee echtparen, met elkaar in gesprek over de nieuwste ontwikkelingen op het gebied van de elektrische fiets, of wisten ze even niet meer welke richting ze op zouden gaan? In ieder geval wij moesten allemaal rustig aan en achter elkaar door de bocht om er goed langs te komen. Dit lukte bijna iedereen. Eén van onze gastrijders kwam er niet heelhuids langs en kwam onzacht met het rode asfalt in aanraking. Het bleef gelukkig bij een kapotte knie.

Omdat de wegen waarop wij terug de stad inreden zich er niet voor lenen kwam het er dit keer niet van een stukje gas te geven. En groupe bereikten we dan ook de Ravelstraat. Iets voor twaalven vielen we bij Peet terug op de klep voor een donkerbruin biertje. Dat smaakte prima na een toch vrij warme tocht.

Er stonden 84 kilometer op de tellers en het gemiddelde lag tussen de 29 en 30 kilometer per uur.

Even later kwam ook de B-ploeg bestaande uit Mario, Cees S en Piet terug van zijn 54 kilometer.

Rens