Het is niet eerder voorgekomen in ons prille Pedaleur-carrière. We waren niet zomaar de eersten om te verzamelen bij 't Appeltje, maar op afstand de eersten. Al met al was goed te zien dat de vakanties op hun einde lopen.

Op deze stralende zaterdagmorgen was de opkomst weer flink. Ook leuk om te zien dat er telkens weer gastrijders zich aandienen. Ook nu weer.

Bart trompetterde op enig moment dat de snelle groep geacht werd te vertrekken. Dat kwam zo prompt dat zich maar 4 man in beweging zette. Rianne die net nog met de laatste voorbereidingen bezig was moest al gelijk in een spurt om in het wiel van dit pelotonnetje te komen.

Vervolgens ontstond er wat verwarring over de kopman van de middengroep. Mario die normaliter de dames van groep 3 onder zijn hoede neemt werd plotsklaps gepromoveerd tot groep 2 kopman. Bart wilde nu zelf wel eens het  vlees van kuip 3 testen.

Onze groep 2 bestond uit Mario op 1, Silvia strak op 2 en daarachter in wisselende opstelling Frank, Martijn en René. Mario had kort ervoor zijn verjaardag gevierd. Ik zal zo op internet geen getal noemen maar het is reden genoeg voor ons deelnemers om niet te laten blijken dat er best doorgefietst werd.
Al snel werd er koers gezet richting Schelde om daar de uiterwaarden in te duiken. Na flink wat omzwervingen reden we terug richting spoor waar de slagbomen net naar beneden gingen. Je zag frank opveren om dit even als herstelmomentje te gebruiken. Maar mooi niet.

Mario, wellicht nog steeds pissed over zijn groepspromotie, sloeg vlak voor de gesloten overweg rechtsaf het hoge gras in om een abominabel pad langs het spoor te volgen. Op dat stuk zijn slachtoffers gevallen.

Al met al kwamen we in Calfven weer in de bewoonde wereld om via Huijbergen en de kloostertuin weer het bos in te duiken. Donkere wolken pakten zich samen. Toen daar regen uit begon te vallen werd er snel koers gezet naar de koffie. Met bij ons 39km op de teller zat daar Groep1 inmiddels aan hun derde kop.
Wellicht gelijk via de Stayokay weer teruggereden....

Tjerk