Tweedaagse MTB, 13 en 14 september

Vrijdagavond ben ik al vertrokken Richting Houthem ,samen met Cees Schoutens.

Bij Cees hebben we eerst het vrachtwagentje met fietsen, tassen en wat gereedschap geladen. Na nog even een bakkie gedaan te hebben zijn we rond half acht vertrokken.

Rond half 10 kregen we een verontrustend telefoontje van Marcel, waar we ongeveer waren, want Pytrik zat al heel de middag op zijn tas en douchespulletjes te wachten. Door een misverstandje was de tas van Pytrik bij Cees terecht gekomen en vervolgens in het vrachtwagentje.

Ik had Marcel (en Pytrik natuurlijk) gerustgesteld dat we binnen 15 à 20 minuten bij het hotel zouden zijn, het vrachtwagentje ging immers niet harder dan 89 km/h en tot overmaat van ramp hadden we bij wegwerkzaamheden ook nog een afslag gemist. Toen we de afrit van de snelweg namen en bijna recht het hotel binnen reden, werden we al tegemoet gelopen door enkele leden van Team Toer.

 

Ik voelde me net een hulpverlener van het Rode Kruis die in het buitenland hulpgoederen af gaat leveren. Het leek ook wel of sommige van de hulpbehoevende buitenlands spraken, ze waren in eerste instantie moeilijk te verstaan, maar dat was waarschijnlijk de vermoeidheid van het fietsen van Bergen op Zoom naar Houthem, of misschien toch iets anders?

We kregen in ieder geval een warm onthaal.

 

Na het doornemen van de tocht van Team Toer die dag richting Houthem, zochten we rond middernacht ons mandje op in de familiekamer. Dat zou wel nodig zijn bleek de volgende dag bij het ontbijt, want ik had die nacht een hele drukke nacht gehad met het vrij maken van de bospaden voor de MTB route van zaterdag. Schijnbaar heb ik heel wat kubieke meters hout weggezaagd die nacht. Ik heb er zelf niets van gehoord, omdat ik oordopjes in had (handige tip).

 

Kort na het ontbijt kwamen de eerste auto’s met de rest van de deelnemers van de tweedaagse aanrijden.

Na het verwelkomen en omkleden verzamelden we buiten voor een paar groepsfoto’s en nog een woordje van André. Daarna splitsten Team Toer en Team MTB zich op en ging ieder zijn weg.

 

Wij van Team MTB gingen met z’n zessen op pad.: Cees Sch., Cees H., Wim, Rianne, René v/d V en René van O.

 

Na eerst de GPS ingesteld te hebben, zochten we het begin van de track op en probeerden we deze te volgen. Dit bleek nog niet zo eenvoudig, want het was al weer even geleden dat ik hem gebruikt had en nog een bijkomende handicap is dat ik het richtingsgevoel van een dode postduif heb.

Later bleek dat er met de track ook iets niet helemaal in de haak was (dit was natuurlijk de hoofdoorzaak).

Maar we waren weg en ik hield de pijl redelijk op de track, helaas mocht de pret niet lang duren. De rust in het Limburgse landschap werd wreed verstoord door een hoop gekraak, geknars en gepiep.

En nog een geluid wat ik hier liever niet opschrijf. Het bleek de fiets van onze enige vrouwelijke deelneemster te zijn. De ketting begon over te slaan.

Na een vlugge inspectie kwamen we erachter dat deze versleten was en werd dus snel een fietsenmaker opgezocht. We kwamen terecht bij het Belgisch Rijwielhuis, waar we onze fietsen tegen het hek plaatsten en die van Rianne naar binnen dirigeerden.

De fiets stond in mum van tijd in de standaard en werd met chirurgische precisie ontdaan van z’n ketting en pignon en in een oogwenk vervangen door nieuw materiaal en weer afgesteld.

 

Ondertussen kregen we van moeder de vrouw de opmerking dat het niet de bedoeling was dat onze fietsen tegen het hek geplaatst werden, omdat de schilder daar vorige week zich op uitgeleefd had en dat deze toch een fiks uurloon had. Rianne rekende af en kon een stuk lichter haar tocht vervolgen. Of dit nu aan de lichtgewicht ketting en pion lag of aan haar knip laten we maar even in het midden (volgens mij had het indirect wel iets met het schilderwerk te maken).

We waren in ieder geval geholpen en konden onze tocht weer vervolgen.

 

Voor zolang het duurde, want even later bij een flinke klim kwamen we op de top erachter dat Wim ontbrak. Dus even terug naar beneden om te kijken wat er aan de hand was. Het bleek dat zijn ketting van achter tussen het grootste kettingwiel en de spaken gelopen was.

Nadat Cees de ketting er tussenuit gehaald had en de boel weer afgesteld konden we onze weg weer vervolgen.

Regelmatig reed ik een pad in, gevolgd door de rest van de MTB'ers en kwam er na een 50 meter achter dat het niet het juiste pad was, omdat hij van de track vandaan begon te lopen.

Dus weer maar een U-turn gemaakt. Dit “tot groot vermaak”van mijn “volgelingen”.

Thuis had ik dit natuurlijk allemaal al lang ingestudeerd, speciaal voor de 29” ers, zodat deze wat behendiger zouden worden in het onder controle houden van die reuzenwielen.

 

Afijn, na ongeveer 30 keer vonden ze dat ze dit wel onder controle hadden en lieten ze mij eerst het pad in slaan en als ik niet meer terug kwam, volgde de rest van de kudde.

Het zou een saaie tocht worden als het hier bij bleef, dus besloot René v/d V. dat hij weer wat aandacht nodig had, althans zijn fiets. Hier bleek de voorderailleur van verschoven te zijn. Na deze weer op z’n plek te hebben gezet konden we weer enkele kilometers verder tot de volgende stop.

 

Want ook in Limburg zijn er wandelaars die een hekel hebben aan MTB'ers.

In Bergen op Zoom en omstreken laten ze dit merken door takken op de paden te leggen, maar in Limburg pakken ze dit grootschaliger aan, daar doen ze het met hele bomen. Na ook deze hindernissen te hebben genomen met nog wat mooie beklimmingen en afdalingen zijn we een gelegenheid gaan zoeken om de inwendige mens wat aan te sterken.

Deze hadden we zo gevonden natuurlijk en na bestudering van de menu kaart werden de uitsmijters, tosti’s en broodjes met 2 frikadellen / 2 kroketten besteld (je moest een keuze maken bleek later). Het waren flinke porties, waar we heel de middag weer op konden teren. Ondertussen had de zon de strijd met de mist ook gewonnen, dus konden we de rest van de tocht nog meer genieten van de mooie uitzichten van het Limburgse landschap. Ik ben geen chauvinist en al helemaal geen raszuivere Bergenaar, maar ik kan toch moeilijk kiezen tussen de schoonheid van de bossen van Limburg en die van ‘ons Berrege’. Wij hebben ook een prachtige omgeving,laten we dat vooral niet vergeten.

 

Na wat fotomomenten bij een waterval en een groeve (alle reparaties zijn overigens ook op de gevoelige plaat vastgelegd) vond de fiets van Wim dat hij weer wat aandacht nodig had. Zijn ketting was voor tussen het kleinste en middelste blad vast komen te zitten. Nadat ik dit verholpen had, konden we onze weg weer vervolgen, althans dat dachten we. De fiets van René v/d V. dacht daar anders over, die had een platte band. Een flinke doorn was de dader.

Nadat dit verholpen was en de steile klim al dan niet lopend bedwongen was, is de rest van de tocht redelijk probleemloos verlopen.

Bij aankomst bij Hotel de Herberg hadden we 59 km op de teller staan, een prachtige tocht met mooie uitzichten, “klimmetjes”en afdalingen. We streken neer op het terras en vonden dat we wel een grote Weissbier verdiend hadden.

Daarna even douchen en weer melden voor de geplande BBQ. Niet alleen het vuurtje onder e BBQ werd aangewakkerd, maar ook het vuurtje van de eeuwige strijd tussen de Roosendalers en de Bergenaren. Er werden zelfs voor mij verrassende uitspraken over Bergenaren gedaan, nota bene door de Bergenaren zelf. Ik zal niet in detail treden.

 

 

Het zal toch allemaal wel op waarheid berusten, want kinderen en aangeschoten Pedaleurs spreken de waarheid.

Aan het einde van de avond konden we terug blikken op een geslaagde en gezellige dag.

 

Groeten René van O.

De tweede dag van de tweedaagse werd kort na negenen na een voortreffelijk ontbijt met voldoende eieren, gestart door dezelfde zeskoppige groep die de eerste dag ook op plezierige wijze had doorgebracht. De mist was al redelijk opgetrokken toen Cees, Kees, Rene, Rene, Rianne en Wim vertrokken met als doel ca. 35 km. te rijden.

Als leidraad voor de te rijden route werd gebruik gemaakt van een zorgvuldig gedownload parcours met als vertrekpunt de 'Herberg' in Houthem.

De rit verliep voorspoedig. Vanuit de GPS was voor iedere koerswijziging een duidelijke 'piep' hoorbaar. Toen echter na enkele kilometers twijfel ontstond over de door het apparaat voorgestelde rijrichting werd besloten verder gebruik te maken van de volledig bewegwijzerde rode MTB route. Dit bracht de rit in een stroomversnelling door het Geuldal.
Opvallend was dat rode richtingpijlen regelmatig werden afgewisseld door zwarte pijlen. Tussen de diverse natuurgebieden moest regelmatig door de 'bebouwde kom' worden gefietst.

De koffiebreak werd na ca. 17 km. gehouden in Meerssen, waar we door een leerling van de witte brigade op onze wenken werden bediend.
Verder op weg richting Vilt werden we getrakteerd op een heus 'geitenpad' omhoog waar geen eind aan leek te komen. Op de kiezelachtige ondergrond leken de berijders van de 29"ers licht in het voordeel ten opzichte van de berijders van de wat minder grote wielen fietsen.

Terug richting Meerssen troffen we een korte klim met een helling percentage van ruim 20%.

Na nog veel meer hartslagverhogende, (bijna) buiten ademachtige klimpartijen en snelle afdalingen over wisselende ondergrond splitste de groep zich na ca. 30 km. in twee, zodat Cees en Rene de truck, die gereedstond voor vervoer van alle fietsen en wat bagage, konden mobiliseren.


De rest van de groep maakte de rode route af met als toetje nog enkele fikse klimpartijen en een vriendschappelijke ontmoeting met een kleine kudde zwarte buffels.


De rit werd na 36 km. om ca. 12.30 uur afgesloten bij onze tijdelijke thuisbasis in Houthem.

Zo was er nog voldoende tijd voor een verfrissende douche plus een hapje met een drankje voor vertrek richting huis.
 
Wim

Reactie schrijven

Commentaren: 0

Contact gegevens

Postadres:

 Agger 8

 4617 NM Bergen op Zoom

 

Mail:

 info@pedaleurs.com

 

Telefoon:

 +31 6 46 91 84 50

 

Voor clinics en

mountainbike-begeleiding:

clinics@pedaleurs.com

 

Webmaster:

webmaster@pedaleurs.com

Onze sponsors

Laatste nieuws

zo

15

apr

2018

Zwarte Ruiterroute

Beste allemaal,

 

We zijn net 6 ritten van huis dus tijd voor een update.

Verzamelen, zoals gewoonlijk;

Zondagochtend 08.30 uur bij café Krijnen, Dubbelstraat, Bergen op Zoom.

 

Mede dankzij het goede weer waren we goed vertegenwoordigd, 12 pedaleurs en Frits als gastrijder.

Dat alles over een tocht met een afstand van 90 km.

meer lezen 0 Berichten

za

31

mrt

2018

Kalmthoutse Duintjes

De zomertijd is ingegaan met als gevolg dat de vertrektijd is vervroegd naar 09.00 uur. Elf Pedaleurs en een gastrijder ("toevallig" ook 'n Buermans) verzamelde zich bij het hek... helaas geen Rianne!

Dré had de navigatie ingesteld op de Kalmthoutse Duintjes... 'n kilometer of tien "die kant op". Jack, Kees en Marcel hadden andere plannen.

meer lezen

za

24

mrt

2018

Goede doel 2017

Annemarie Janssens van Kidsride en boswachter Erik de Jonge van Brabants Landschap hebben van RTC De Pedaleurs uit Bergen op Zoom een cheque van respectievelijk 200 en 800 euro gekregen.

meer lezen 0 Berichten