Tijdens de rust in Zundert in café en biljartcentrum den Hoek van Louis Havermans heeft Dré, vroeger ook routecommissaris en belast met het schrijven en aanpassen van de routes, ons weer een illusie ontnomen.

De naam van de tocht die we op 10 mei gereden hebben, heeft niets te maken met de biljartballen van Louis of welke andere ballen dan ook.

Toen Dré, alweer heel wat jaartjes geleden dus, de routes aan het herschrijven was bleek deze route wel erg veel te lijken op een andere tocht, maar dan in omgekeerde richting. Dré dacht toen bij zichzelf wat een ballenroute eigenlijk en zo is het gekomen.

Niettemin hebben we met toch zeker 11 Pedaleurs lekker gefietst langs de grensstreek met België. Dit werd aangegeven door een sms'je onderweg bij Achtmaal.

De door Kees Schr gemaakte foto's tonen aan dat we gezellig bij Louis op de koffie kwamen.

 Ondanks een ongemakkelijk tarief van € 2,10 per consumptie lukte het ons weer om alles netjes per persoon af te rekenen. Louis nam in ieder geval genoegen met het briefpapieren en muntgeld dat op tafel was gelegd.

Op de terugweg hebben we nog een poging gedaan om het gemiddelde wat op te krikken.

Dit is aardig gelukt.  Op de brug over De Vliet net voor Kruisland werd even flink doorgetrokken. De verstandigen onder ons lieten het even lopen en reden in eigen tempo omhoog.

De routecommissarissen hielden ook een oogje in het zeil bij mogelijk gevaarlijke situaties op oversteekplaatsen en dergelijke. Enige oplettendheid is inderdaad geboden. De toerfietsers (tegenwoordig wielrenners genoemd) hebben toch al niet zo'n beste naam.

Het rouleren verliep prima, iedereen kwam op zijn beurt op kop en deed dit naar vermogen.  Het enige aandachtspuntje is al aangegeven door Marcel. 

De binnenkomst in onze zo geroemde jubelstadje aan de Schelde kan wat rustiger.

Bij terugkomst aan het clublokaal, café Jan Krijnen, bleek het gemiddelde toch boven de 29 kilometer per uur te zijn uitgevallen.

De donkerbruine biertjes konden op het terras genuttigd worden.

Rens