Het is best een aardige zaterdag, wel fris maar droog. Bij 't Appeltje staat een select gezelschap waaronder één dame! Het is de laatste zaterdag van de maand, dus volgens afspraak zouden we een spel doen vooraf aan de rit. Ik had er ook nog een appje aan gewaagd, dus een iedereen was gewaarschuwd!

Echter kwam ik er al snel achter dat al min huiswerk oefeningen en probeersels voor niets waren, want er werd collectief besloten; geen spel.  Vertwijfeld probeerde ik nog te refereren aan de afspraken in de ALV, maar dit bood ook geen enkele soelaas. Teleurgesteld ben ik dus maar op kop vertrokken.

We reden naar de leemputten bij Korteven, om daar een flink doorheen te crossen. Gelukkig was het er niet zo nat ( op een paar grote diepe plassen na, die we simpel konden ontwijken ) en heerlijk geaccidenteerd. Vandaar uit terug naar het hek bij Fokker, waarbij ik ontdekte dat gehele groep nog steeds compleet was? Er waren toch een stel “snelle mannen´ bij, maar die wilden dat schijnbaar deze dag niet waarmaken.

We gingen verder langs het hek, waarbij Sylvia en ik besloten om het verboden terrein van defensie te doorkruisen. Als we zouden worden aangehouden zou Sylvia het woord doen. Daarbij zou ze proberen uit te leggen aan de eventuele dienstdoenders dat de bordjes op waren?

Nog voordat we maar in de buurt waren van het verboden gebied reed er al een busje naast ons aan de andere kant van hek op de basis.  Dit bleek loos alarm, want ze reden door en we hebben geen levende wezens meer gezien! 

Alras kwamen we via de 3 bultjes richting Nootjesberg alwaar we terugdraaiden ( je moet niet overdrijven ) naar Trapke Op. Daar merkten we pas hoe hard de wind waaide uit het noorden. ( Jack deed gelukkig het vuile werk ) Achterlangs Trapke Op, liggen opvallend veel takken in een dwarsrichting van de paden, dit kan volgens sommige geen toeval zijn? Via Rimboe kwamen we nog probleemloos op de Pin. Vandaar uit richting woeste gedeelte waar Marcel in een val, ook een “Houdini-act” uitvoerde. Eerst leek het erop of we z`n frame moesten doorzagen om hem te kunnen bevrijden. Maar gelukkig bleek er ook nog een simpelere weg, door het verwijderen van een enkele bidon.

Daarna terug met z`n alle naar 't Appeltje, alwaar René ons opwachtte met de tuinslang in de aanslag. Geen idee waarom, want niemand was vuil? (behalve Marcel z`n arm )

Na de nodige goocheltrucs omtrent de afstand werd gezamenlijk besloten toch niet teveel te liegen?

Dré