Op deze laatste dag van het jaar kwamen er zo’n 15 fietsers opdagen waaronder 2 gastrijders. Ook Silvia en André waren van de partij zodat zij hun toch reeds veilige voorsprong definitief veilig stelden in respectievelijk het MTB en het Algemeen klassement. Ik heb gedaan wat ik kon, maar jullie waren beiden onklopbaar.

Allebei van harte gefeliciteerd met jullie overwinning.

Zoals gebruikelijk vertrok als eerste de snelle groep met Kees, Kees, Ludo, Jack, Marcel en de gastrijder van de Markies. Net als vorige week had ik voor mezelf al besloten niet met de snelste groep mee te gaan omdat de conditie de laatste weken niet echt over houdt. Daarom achteraan aangesloten in de groep van negen die overbleef en waarvan Dré de kop voor zijn rekening nam. Door de kou en het vocht lag het bos er mooi hard en berijpt bij, zelfs de stukken los zand waren nu prima te fietsen door de bevroren bodem.

Via het Lievensbergbos, de oversteek van de Molenzichtweg en de Huijbergsebaan gingen we langs de kop van de vliegbasis richting Nootjesberg welke we rechts lieten liggen, om daarna de Tiestenberg links te laten liggen. Op de open stukken was goed te voelen hoe koud het was. Ik zag Rene voor me tenminste veel slaan en schudden met zijn handen om ze weer een beetje warm te krijgen. Via Huijbergen kwamen we uit in de buurt van het Grote meer waar we even een eet- en drinkpauze hielden, waarna het wederom door Huijbergen terug richting ’t Appeltje ging. Na de pauze gingen de berijpte bomen steeds meer druppen en leek het soms wel of het regende. Op het laatste stukje maakte Rene nog een schuiver over stronk.

Bij ’t Appeltje aangekomen bleek de snelle groep, waarbij Marcel lek had gereden, al aan de koffie en sterker spul te zitten, even later ook nog gevolgd door tosti’s.

Hierna was het op naar de oliebollen en de champagne. Iedereen een gezond, gelukkig 2017 met veel mooie fietskilometers gewenst.

Gilbert