Twee weken geleden was het helemaal nog niet zeker of deze rit zou door gaan. Maar dankzij het mailtje van Silvia kwamen de leden precies op tijd in beweging.

Over en weer werd er contact gezocht wie er wel en misschien ook weer niet mee zou gaan.Kees aarzelde en wilde eerst zelf een tochtje rijden en Frans dacht dat de buienrader in Tholen een heel ander beeld gaf dan aan de andere kant van de brug. Maar gelukkig bedachten zij zich net op tijd.

 Steeds meer werd duidelijk dat de club groot genoeg zou zijn en zo konden we rond de klok van 9 uur vertrekken voor onze tocht, "Op naar het Moretusbos".

Ludo kent als geen ander de omgeving daar, dus werd er besloten gezamenlijk de tocht te ondernemen met hem als gids en kopman tegelijk.Erop terugkijkende kunnen we de naam van deze tocht eigenlijk het beste veranderen in het “sterven der Gladiolen”.

We reden niet alleen op verharde wegen, maar ook door diepe groeven in het vaak drassige polderland, langs veelal smalle paden stijl omhoog en weer overhoeks terug naar beneden.Het bracht ons vaak tot het uiterste!

Halverwege de koers was het tijd voor de koffie die werd genuttigd bij café grenszicht in Putte waar Rene nog een verrassing in petto had.Namens de club trakteerde hij ons op koffie met een overheerlijke appelpunt goed gevuld met slagroom.

Al snel werd de nieuwe slogan geen Rens meer maar Reneke bedankt.

De trip retour ging via de bossen van Putte richting Hoogerheide en ook hier weer de kwalificatie van een pittige rit.Voor sommige van ons ging het licht langzaam uit, toch zeker voor ondergetekende.....

Mede daarom besloot een gedeelte halverwege retour de trip te voltooien via de verharde weg.

Al met al kunnen we terug kijken op een zeer geslaagde dag.Zo iets kan alleen dankzij de goede onderlinge band, de vele contacten en niet te vergeten de zilte tegen wind van vriend en collega Frans!!

Dank voor jullie deelname en applaus voor jezelf.

Groeten en tot de volgende rit.

Jan.