Toen ik arriveerde bij 't Appeltje stonden er al een aantal Pedaleurs te wachten in het zonnetje.  Na wat geklets over 'zonnepanelen' op een nieuwe MTB, zijn de groepen verdeeld en zijn we vertrokken. 

Al snel bleek dat ik in de snelle groep terecht was gekomen, althans....zo voelde het voor mij. Ik fietste met René van Oers achteraan ons groepje en merkte dat ik het tempo van onze Dré niet zo lekker bij kon houden en mijn adem versnelde behoorlijk. Binnen 20 minuten resulteerde dit dan ook in een kleine glijpartij mijnerzijds waarbij ik met mijn pols in de stekels terecht kwam. Iets over een ongeluk komt nooit alleen, ach ja...it's all in the game!! Voor mij echter wel voldoende reden om even aan de spreekwoordelijke bel te trekken en verzoek in te dienen om achter Dre te mogen fietsen. En jawel hoor, dat mocht. Bofte ik even.

Al snel merkte ik dat een zelfde tempo kunnen blijven rijden ook zijn voordelen heeft. Mijn ademhaling kwam weer onder controle en even later kon ik ook weer aanzetten na een bochtje of obstakel en zat er dus weer wat kracht in mijn benen.

Toen popte ineens de vraag in mij op waar we eigenlijk aan het fietsen zijn....bleek dat Drée een klein rondje België in petto voor ons had. Later kwam ik erachter dat onze voorzitter met Kerst op onderzoek uit was gegaan voor deze mooie route door bossen, over karresporen en door diepe kuilen. Het zonnetje was inmiddels aangenaam aanwezig en het werd tijd voor een kleine pauze in een bos langs het spoor van Essen. Rene bleek hier ergens nog een buitenhuisje te hebben zitten in de familie, iets met masten (hout) en dat ik toch maar eens aan de bak moet met fietsen aangezien ik later dit jaar de Col du Galibier in de Franse Alpen ga beklimmen met de fiets. Dat dat op deze wijze niet gaat lukken was de duidelijke boodschap haha. Gelukkig denk ik er zelf net zo over, dus vandaag was de eerste aanzet tot een hernieuwd fietsseizoen voor mij.

Na onze pauze hebben we nog wat rondjes gefietst door dit bos langs het spoor in Essen en toen we alle afslagen op het kruispunt gehad hadden, was het tijd om weer een stukje verder te fietsen via voornamelijk karresporen, een incidenteel boerenerf en natuurlijk ook stukjes over de weg. Hierbij zag Rene (onze penningmeester) kans om eens op kop te gaan rijden, maar die jongeman kent zijn eigen krachten blijkbaar niet waardoor iedereen een paar tandjes op moest schakelen en uiteindelijk de groep uit elkaar viel.

Na even inhouden, kwam de groep snel weer bij elkaar en hebben we met de wind schuin van voren de weg terug naar 't Appeltje genomen. Aangezien ik me alweer wat sterker voelde, ben ik ook nog even op kop gegaan samen met Dre. Dat laatste stuk tegen de wind in voelde toch wel weer erg lekker!! Onderweg nog even gezwaaid naar een eenzaam fietsende Pedaleur (die huiswaarts fietste). Een ruime 40 km op de teller vandaag, lekker hoor!!

Wijze les voor mij vandaag: vaker op de fiets stappen, dan komt die fietsconditie vanzelf weer : )

Tot slot wil ik alle leden nog even bedanken voor hun steun aan de donatie namens de Pedaleurs aan mijn goede doel, de CliniClowns. En natuurlijk wil ik ook graag de leden bedanken die privé een donatie gedaan hebben. Mocht je nog geen privé-donatie gedaan hebben maar je wil dat wel dolgraag....dan kan dat via:

www.alpentocht.nl/martijnvandekasteel